Groep 5-6

Orpheus! – philharmonie zuidnederland

Locatie: op school (speelvlak 7×11 meter)
Dicipline: muziektheater

Soms ontmoeten twee mensen elkaar en denken: wij horen bij elkaar en het lijkt wel of dat altijd zo is geweest. Zulke mensen waren Orpheus, met zijn prachtige muziek, en Eurydike. Als Eurydike sterft voelt Orpheus zich eenzamer dan ooit en kan hij niet stoppen zich haar te herinneren. Dan besluit hij te proberen om haar terug te halen uit de dood…

Daarover gaat de ingetogen poëtische voorstelling Orpheus! Om de voorstelling intens te kunnen meebeleven zitten de leerlingen eerste rang rondom de speelvloer. Zo zijn zij optimaal betrokken bij deze mythische figuren, die voortleven omdat wij hen blijven herinneren. Meteen na de voorstelling kijkt de acteur met de leerlingen terug op hoe zij zich het verhaal herinneren.

in de voorbereidende lessen onderzoeken de leerlingen het thema herinnering. De poëtische tekst leent zich voor een talige opdracht.

Woestzoeker – Theater Artemis

Locatie: in theaterzaal
Discipline: Theater
Speelperiode: januari – februari 2019

Over dikke Patrick, krasse Lissa en de Woestzoekers

In het begin viel het wel mee. Toen waren het alleen nog maar onze spulletjes die kleiner en kleiner werden. De tafel. De stoel. De televisie. maar toen ook het bed waarin we sliepen ineens begon te krimpen. En even later ook alle lampen, waardoor ze nog maar amper licht gaven en iedereen dus tegen elkaar begon aan te botsen. Toen kregen we er wel echt genoeg van. En ja, toen plots ook papa en mama een heel stevig stukje gekrompen waren… Toen was het hek helemaal van de dam.

Woestzoeker is een bitterzoete maar vrolijk van de pot gerukte voorstelling over de groeiende sociale ongelijkheid. Door crisis gedwongen en volledig op zichzelf aangewezen trekt een bende van losgeslagen kinderen hartstochtelijk ten strijde tegen een vijand waarvan iedereen zegt dat ie niet te kloppen is. Raven Ruell: “Vaders en moeders werken zich compleet te pletter maar blijven krimpen, zo hard dat ze op een dag met het blote oog niet meer te zien zijn, en ik alleen maar kan denken: Wat nu?”