GROEP 1 – 2
Eiland Wijland
DE STILTE
Locatie
Discipline
Duur
Speelperiode
Aantal leerlingen
Minimum aantal per dag
theater of op school
dans
45 minuten
gehele jaar
60
90
Locatie theater of op school
Discipline theater
Duur 45 minuten
Speelperiode gehele jaar
Capaciteit per voorstelling 60
Minimum aantal per dag 90
Een eiland. Alleen jij. En de zoektocht naar wat nog ontbreekt.
Stel je voor: je bent op een eiland, helemaal alleen. Meestal schijnt de zon, maar soms waait de wind zo hard dat je bijna omvalt. Of er hangt een dikke mist waardoor je niets meer ziet. Alles is van jou… maar niet alles is er. Geen schaduw, geen dak boven je hoofd, geen antwoord, geen ander. Tijd om op zoek te gaan.
In Eiland Wijland nemen twee dansers jonge kinderen zonder woorden mee in een wereld van alleen zijn, ontdekken en elkaar vinden. Ze bouwen bruggen, letterlijk en figuurlijk, en ontdekken dat het eiland van de ander soms dichterbij is dan je denkt.
De kinderen en hun begeleiders kijken niet vanaf een afstand toe. Ze nemen plaats in de ‘zee’ en kunnen zich vrij tussen de eilanden bewegen. Zo wordt kijken ook ervaren en ontstaat er ruimte om op een eigen manier mee te gaan in de voorstelling.
Waarom wil je deze voorstelling aanbieden?
- Kinderen ervaren dans van heel dichtbij en ontdekken dat beweging ook zonder woorden iets kan vertellen.
- De voorstelling nodigt uit om te kijken, bewegen, voelen en zelf te ontdekken.
- Thema’s als alleen zijn, contact maken, elkaar nodig hebben en samen iets opbouwen worden op een speelse manier voelbaar.
- Kinderen ervaren dat je vanuit je eigen veilige plek nieuwsgierig kunt worden naar de wereld en de ander.
- Doordat kinderen zich vrij tussen de eilanden mogen bewegen, is er ruimte voor hun eigen tempo en manier van beleven.
- De voorstelling biedt begeleiders een ingang om na afloop samen te praten over ik en de ander, alleen en samen.
Eiland Wijland is een choreografie van Gertien Bergstra en Femke Somerwil en komt mede tot stand dankzij het Europese onderzoekstraject The Right Time.
Fotograaf: Loet Koreman